Çervemizde varolma süreçlerini kararlı bi mekanizmaya dönüştürmüş herşey bizimle ilintili. Ama öte yandan etrafımızda dönen hiçbir durumun bizimle bi ilgisi yok inanın bana. Hepsi birer illüzyondan ibaret ve hiçbiri bizim bilinç evrenimizi etkilemiyor.

Herşeyin dışında durup, olanı biteni izlemek; sistemin sorunsallarını saptayabilme yetisini vermiyor bize, sanılanın aksine. Ancak gerçekçi, zeki, ve soğukkanlı olmak bunu sağlayabilir.

Bi kadın, bi kadının ruhsal ve bedensel eksiklerinin ne olduğunu bilir, ancak bişiy yapmaz. Tıpkı tüm bizler gibi. Hepimiz, yaşam sürecimiz boyunca ne yapmamız gerektiğini biliyoruz. Nerde olmak? Kimle olmak? Ancak hayatımızı belirleyen kavramın, "orda olamamak"lardan geçtiğini fark edemiyoruz.

Bizim ne yaşayacağımızı bizim inançlarımız yada eylemlerimiz belirlemiyor. Sanılanın aksine, bizi yaşam sürecinde var eden şey, yapmadıklarımız yada dışarıdaki insanların ne yaptığı.

Başta da söylemediğim gibi, irademiz çok zayıf. Ancak yaşam havuzu çok derin ve küçük dünyamız bize yetmiyor. O yüzden, ilişkilerimizi ve sahtelenmiş soyut fikirlerimizi tinsel çelişkiler yumakları haline getirip, etrafı gereksiz sorumluluklar ve anlamlarla çevrili bi ölümü bekleme sürecine giriyoruz.

Gençler, genç yetişkinler; hiçbir şey onları tatmin etmiyor. Bilmek, onlar için bi gerçeklik algısı değil, bilmek yalnızca, basit kibrin ahmak alametlerinden biri.

Gençler birlikteler, ve fethetme güdüsü barındırıyormuş gibiler. Ama sanılanın aksine, hepsi birer kanser hastası. İçlerinde büyüyen "ben oradaydımcılık" hissi, popüler ikonların çığırtkanlığını yaptı kültür ve başkası olma arzuları yok ediyor - gençleri.

Şimdiden, olmayı istediğimiz ve kendimize ideal bulduğumuz insanlar gibi davranmaya çabalamasak mutlu olabiliriz. Hiç bi zaman Malcolm X olamayacağım, çünkü o, O.

Hayat bir varsayım olabilir. Emin değilim ama yüksek ihtimalle varsayım. Varsayımsal aşk, varsayımsal umut, varsayımsal kaybediliş, varsayımsal diriliş, varsayımsal meydanlar ve varsayımsal başkaldırılar. Hiç biri zaman ekseninde gerçek değiller. Eskiyip ölecek olan hiç varolmadıysa; varsayım kelimesini, yaşamın minvali olarak kabul etmek çokta büyük bi yanlış olmaz.

Biz anlamlandırmaları kabul etmek üzere varolmadık, benliğimiz, o varolanlara tekrar anlam yüklemek üzere burda.

"Doğayı insan şekillendirmez, doğa insanı estetize eder. Dünya tamamlanmamış bi 
taslaktır."







R.